19.9.06

Μου είπαν πως φόνος θα ματώσει τη νύχτα [...]

Πίσω από το παράθυρο του Νότου τρέμουν οι λευκές κουρτίνες, για ν' αφήσουν τα 2 βιολιά να χορέψουν στους ρυθμούς του συννεφιασμένου ουρανού. Σκοτείνιασε και η μέρα.

Σειρήνες απλώνουν τα φτερά τους και εγκλωβίζουν τα όνειρά σου ανάμεσα στα δε ξέρω, του πρέπει, του θα ήταν σωστό, και με μια γοητευτική φωνή σε αποχαυνώνουν με τραγούδια, κι άντε να ξεφύγεις -να πας πού; Soreno Kavaore.

Αγαπάς κάθε σελίδα, που σε ταξιδεύει. Μετράς ανάποδα μέχρι να φτάσεις στο μηδέν.

Δεν αισθάνεσαι τα χρέη σου ν' αυξάνονται. Ούτε κι αν μειώσεις τα αγχωλυτικά θ' αλλάξεις τον κόσμο, ή τουλάχιστον θα ξεκινήσει να βλέπεις τις ειδήσεις στη tv. Δε παίζει.

Αίμα περιόδου που σιχαίνεσαι+λατρεύεις. Κόκκινη φωτιά, φωτιά μεγάλη που ανάβεις τον πρίγκιπα. Και σιγά μη ξέρω τι σου λέω εγώ τώρα, αλλά σου λέω. Απλά φαντάζομαι το σκηνικό και είσαι λίγο πριν πιστέψεις ολοκληρωτικά και μετά δοθείς από το εσένα στο εμένα.

Γιατί με κοιτάς αποβλακωμένα;

Σημείωμα είναι κι αυτό,

σαν όλα τα άλλα που περιμένουν κολλημένα στον τοίχο δεξιά όπως μπαίνεις.


8 comments:

Attalanti said...

"Αγαπώ κάθε σελίδα, που με ταξιδεύει." Κάθε blog, κάθε εικόνα! Ευχαριστώ γι' αυτές που μας προσφέρεις. Καλημέρα!

sirA said...

pou perimenoun na diavastoun? 'h pou perimenoume na ta diavasoume?
exeis analogistei pws kapoioi, isos, na na doun fws me auta sou ta "shmeiomata"?
me sevasmo
sirA

sorry_girl said...

Aχ αυτά τα σημειώματα στον ρημάδη τον τοίχο..και σεισμός να γίνει εκείιιι αυτά!
;)

Little_Pat said...

*attalanti,
ευχαριστώ που τις μοιραζόμαστε μαζί...

*sirA,
δε ξέρω, πάντως αυτά είναι εκείιιιι :)))
Φως; Ο καθένας έχει το δικό του, ξεχωριστό φως, που μοιράζεται και με εμάς τους υπόλοιπους. Κι αυτό το γουστάρω. Και τη μαυρίλα του, που έχει ο καθένας, επίσης, τη γουστάρω. Και αναγνωρίζω από τη γωνιά μου πως είναι κάθε φορά κάτι ξεχωριστό.
So fucking special!

*sorry_girl,
κάποια στιγμή, μπορεί και να πέσουν, αλλά στα από τέτοια μας...

Giramondo said...

"Γιατί με κοιτάς αποβλακωμένα;"


Γιατί απλά δεν καταλαβαίνει...και πώς θα μπορούσε...με τι εφόδια;
Δείξε λοιπόν κατανόηση...σε όσους δεν μπορούν...

Little_Pat said...

Κατανόηση; Ναι.
Υπομονή; Ναι.
Ευκαρίες; Ναι.
Σε όλους, εκτός από εμένα.
Κατάλαβες, Giramondo;.....

ΠΡΕΖΑ TV said...

Πρωτοτυπο σημειωμα.
Πολυ καλη,σκοτεινη φωτογραφια...
Σε ταξιδευει σε εποχες παρακμης και φθορας...

Little_Pat said...

Πρέζα tv,
σημείωμα σε 3 κομμάτια...
φωτογραφία για να δει κάποιος πως δε χρειάζεται γαμηστερή φωτογραφική μηχανή για να "βγάλει" αυτό που αισθάνεται εκείνη τη στιγμή.
Οι στιγμες αυτής της φωτογραφίας; Ανακατεμένες με ούζα, μπύρα+ρακόμελα μια Κυριακή. Ο δρόμος, κεντρικότατος. Κατά το ήμιση δηλαδή. Την ημέρα. Το βράδυ είναι όπως τον βλέπεις εδώ... και όπως κάθε φορά γουστάρεις να τον φανταστείς. :)