Ένα λεπτό αποσβολωμένη,
να ψάχνω σημάδια στο πρόσωπο και στο περπάτημα,
να βουρκώνουν τα μάτια μου σε όλη τη γραμμή καθώς περπατούσε,
ένα πρόσωπο που με έμαθε να προσπαθώ να διαβάσω τα πρόσωπα,
ένα πρόσωπο που μίσησα,
σχεδόν σιχάθηκα,
Ένα λεπτό να σφίγγω το λαιμό της μποτίλιας,
και ο Γιώργος δίπλα μου να μου μιλάει,
εγώ να μην τον ακούω,
να φοβάται
πως είτε θα έσπαγα τη μποτίλια,
είτε θα τιναζόμουν από τη καρέκλα και να αρχίζω να τρέχω,
Ένα ολόκληρο γαμημένο λεπτό να στεγνώνει το στόμα μου,
η καρδιά μου να χτυπά,
το σινεμά του παρελθόντος να παίζει ταχύτατα στο μυαλό μου,
τα συναισθήματα και οι επικείμενες αποφάσεις πολλά + διάφορα.
Ένα ολόκληρο γαμημένο λεπτό!
Ένα ολόκληρο γαμημένο λεπτό που έκρυβε τόσο θυμό, 30 χρόνια, πολλά γιατί, αποθυμένα + πρότυπα να καταρρέουν, φόβους, επαναφορές, λόγια, εικόνες, ευχές, παιδί που μεγάλωσε ξαφνικά, πουτάνα, υποκρισία, καθωσπρεπεισμό, εκβιασμούς, εκφοβισμούς, έναν βαρύ σάκο του μποξ, χιλιόμετρα,....................... και πόσα άλλα που δε μπορώ να ξεστομίσω πια.
Σύρε και γαμήσου ρε πατέρα!
